Reč reditelja - Potrošačka korpa i kolevka

Komad Gornja Austrija iz 1972. godine govori o mladom bračnom paru iz radničke klase čiji konzumentski snovi i apetiti dolaze u sukob sa njihovom željom da imaju dete. Krec u ovom komadu insistira na banalnosti svakodnevice, koja, sa počekom od trideset godina, postaje sveprisutna i na našim prostorima, iako su ljudi ovde do skora verovali da su imuni na trulost kapitalističkog načina života, kako su to marksisti umeli da kažu. Govorim u prošlom vremenu jer su za ovih tridesetak godina od nastanka komada iščezle sve krupne ideologije. Nema više čak ni Fromove dileme imati ili biti, jer je savremeni život, stapanjem divergentnih kategorija, stvorio novu jedinicu – čovek potrošač. Imati znači biti, a biti je popis onoga što imaš. Identitet se danas ostvaruje izborom i kombinacijom artikala koje trpamo u kolica po supermarketima.

Franc Ksaver Krec (Franz Xaver Kroetz), nemački dramski pisac, glumac i filmski reditelj, rođen je 1946. godine u Minhenu. Pohađao je studije glume u Minhenu i Maks Rajnhard seminar u Beču, ali mu je karijera dramskog pisca ubrzo postala dominantnija od glumačke. Krec je jedan od najznačajnijih savremenih dramskih pisaca. U Nemačkoj dramaturgiji je imao posebnu značajnu ulogu jer je svojim delom premostio vakuum koji je nastao u periodu nacizma, a potom i dugog perioda denacifikacije. Na neki način Krec je nastavio tamo gde je nemačka dramaturgija stala – a to je socijalni ekspresionizam, s tim što je njegovo delo, za razliku od svojih istočnonemačkih uzora, uronjeno u svakodnevicu marginalaca jednog razvijenog, ali duboko konzumerističkog društva. On je pisac levičarske provinijencije, ali se u skladu sa vremenom u svom delu lišava ideoloških motiva. On jednostavno otkriva socijalnu marginu konzumerističkog društva, te na taj način pravi most i prema najsavremenijoj nemačkoj dramaturgiji 21. Veka koja portretiše čoveka koji je usamljen i bolestan od društva.

Žanko Tomić je rođen 1970. godine u Skoplju, diplomirao na odseku za srpski jezik i književnost na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu 1995. godine, a potom i na Odseku za pozorišnu i radio režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu 1997. godine. Po diplomiranju radio je kao reditelj i direktor Drame u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu, sve do 2002. godine kada je prešao na Fakultet dramskih umetnosti. Godine 1999. i 2000. radio je kao gostujući predavač na Brandeis univerzitetu u Bostonu. Suosnivač nezavisne pozorišne trupe Torpedo. Osnivač je festivala savremenog domaćeg dramskog teksta Nevinost, Projekat tri. Bio je član Umetničkog saveta Bitefa i umetnički selektor pozorišnog programa Belefa. Najviše režija je ostvario u SNP-u: Rob ljubavi, Ivana M. Lalića; Nemam da platim, neću da platim, Daria Foa; Pešice, Slavomira Mrožeka; Galeb, A. P. Čehova; Oslobađanje Skoplja, Dušana Jovanovića; Sigurna kuća, Marije Stojanović; Poručnik sa Inišmora, Martina Mekdone; Piloumen, Martina Mekdone. U Beogradskom dramskom pozorištu: Dvadesetčetiri zida, Igora Marojevića; Gvožđe, Rone Munro; Let iznad kukavičijeg gnezda, Dale Veserman. Zatim i Zagonetka hrabrost, Dušana Jovanovića u KPGT-u, Evropejci, Hauvarda Barkera u Narodnom pozorištu u Subotici, Smrtonosna motoristika, Aleksandra Popovića u Pozorištu mladih u Novom Sadu, Kontumac, Đorđa Milosavljevića u Pozorištu „Joakim Vujić” u Kragujevcu, Overlapping, tekst i režija u pozorišnoj trupi Torpedo. Autor je predstave Knknpnkn koja je izvedena na BELEF-u 2008. Ostvario je i jednu režiju u Spingold Theatre Centre u Bostonu, i to Kraljevski put, Tenesi Vilijamsa.